FACEBOOK_ICON EMAIL_ICON INSTAGRAM_ICON TWITTER_ICON Untitled-1

Ιόν - Ion

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Onassis Cultural Centre Athens

Ελλάδα - Greece

Ένα ζωντανό σύστημα από δέκα χορευτές πάλλεται και συντονίζεται, έλκεται και απωθείται, καταγράφοντας τροχιές που ακολουθούν τους μηχανισμούς της φύσης. Ο Χρήστος Παπαδόπουλος, το νέο αστέρι της χορογραφίας που ανατέλλει στην Ευρώπη, θέτει στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης ερωτήματα ανθρώπινης φύσης. Γιατί εκεί έξω είμαστε όλοι ιόντα, ηλεκτρικά φορτισμένα. Το Ιόν αποδεικνύει γιατί ο κόσμος του χορού στην Ευρώπη μιλάει για τον Χρήστο Παπαδόπουλο ως ένα νέο αστέρι που ανατέλλει: στο μινιμαλιστικό, ποιητικό καλλιτεχνικό του σύμπαν μπορείς να κατοικήσεις. Μια παράσταση που επικεντρώνεται στη μικροφυσική της κίνησης, στον όγκο των λεπτομερειών που μπορούν να προκύψουν από ένα κινητικό μοτίβο, επιτρέποντας στο βλέμμα να περιπλανηθεί, να ταξιδέψει στο ανεξάντλητο πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων.

 

Το πέταγμα των πουλιών, ο συντονισμός των πυγολαμπίδων, μια σειρά από μικροφαινόμενα που συνιστούν τον κόσμο της φύσης, γίνονται η αφορμή για την κινητική έρευνα του Χρήστου Παπαδόπουλου. Ωστόσο, ο χορογράφος δεν αρκείται στο να αναπαραστήσει απλώς τις παραπάνω γοητευτικές συμπτώσεις, αλλά προχωρά σε μια αφαιρετική προσέγγιση των κινητικών μοτίβων που απαντώνται γύρω μας. Με γλώσσα μινιμαλιστική –στοιχείο που μέχρι τώρα έχει χαρακτηρίσει τις δουλειές του – αναζητά τους μηχανισμούς ή τον αλγόριθμο πίσω από τη λειτουργία του συντονισμού. Ένα ζωντανό σύστημα από 10 χορευτές δοκιμάζει την παρατηρητικότητά μας στις ανεπαίσθητες αλλαγές, στις αθόρυβες μεταβάσεις, προκειμένου να αποκαλυφθεί η ευθραυστότητα των ανθρώπινων σχέσεων που επαληθεύουν τον ρυθμό της ζωής, τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Έτσι, ενώ ο τίτλος μάς παραπέμπει άμεσα στο φαινόμενο του ιονισμού, θα λέγαμε ότι η παράσταση λειτουργεί μάλλον συνειρμικά προς αυτό, εντοπίζοντας στοιχεία που πάνε πέρα από τη φόρμα, τον μηχανισμό της χορογραφίας, την αυστηρότητα ενός συστήματος. Άλλωστε, αυτό που γοητεύει τον χορογράφο δεν είναι η «επικράτεια των σημείων», αλλά το πώς ενώνονται αυτά φτιάχνοντας έναν κόσμο μοναδικό. Η σαγήνη του συντονισμού βρίσκεται τόσο στη σύντομη διάρκεια του φαινομένου, στην παροδικότητά του, όσο και στην εντύπωση του τυχαίου, που δημιουργεί και την προσδοκία της επανεμφάνισής του.

 

Α living system of ten dancers, pulsating and coordinating, attracting and repulsing, tracing orbits that follow the mechanisms of nature. Christos Papadopoulos, the new star of choreography rising in Europe, poses questions about the human nature on the Main Stage of Onassis Cultural Centre. We are all ions out there, electrically charged. Christos Papadopoulos’ minimalist, poetic, artistic universe is a place you may inhabit. Ion is a performance that focuses on the microphysics of motion, the volume of detail that can derive from a kinetic pattern allowing the eye to wander, to travel through the boundless field of human relations.

 

The flight of birds, the coordination of fireflies, a series of microphenomena that comprise the world of nature become a starting point for the kinetic research of Christos Papadopoulos.The choreographer does not merely represent the aforementioned enchanting coincidences; he moves on with a reductionist approach to kinetic patterns encountered all around us. In a minimalist language, a feature of his work, he looks for the mechanisms or the algorithm that lies behind the function of coordination. A living system of 10 dancers tests our powers of observation with imperceptible changes and noiseless transitions, in order to reveal the fragility of human relations that validate the pace of life, the natural order of things. So, while the title refers directly to the phenomenon of ionization, the performance tends to work by association, highlighting elements that transcend form, the mechanism of choreography, the rigor of a system. Besides, what fascinates the choreographer is not the Empire of Signs, but how they connect, creating a unique cosmos. The appeal of coordination lies in the brevity of the phenomenon, its transience, the impression of randomness and the expectation of recurrence.

 

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος καταθέτει με τη νέα του δημιουργία, Ιόν, ένα πολυαισθητηριακό πείραμα, το οποίο δεν εξαντλείται στους εύκολους μηχανισμούς εντυπωσιασμού. Η χορογραφία στοχεύει στην ανάδειξη του ελαχίστου, στην εκστατική ηρεμία, όπως εκείνη η ρωγμή από την οποία εισέρχεται το φως προτού μας αποκαλυφθεί το μεγαλείο της φωτεινότητας του ουρανού. Η γραφή του Χρήστου Παπαδόπουλου εστιάζει στην επαναληπτικότητα των κινητικών μοτίβων, στην καθαρότητα του σκηνικού χώρου που διαμορφώνεται μέσα από τους φωτισμούς και την ίδια τη δράση. Ο χορογράφος εμπιστεύεται τα πρωτογενή υλικά που συνθέτουν το έργο του: ρυθμός, κίνηση, χώρος και χρόνος. Ωστόσο, ο τρόπος που υφαίνει τις δράσεις μάς επιτρέπει να ανακαλύψουμε σταδιακά την αλληλεπίδραση της κίνησης με τα λοιπά στοιχεία, την έμφαση του φωτός στα κινούμενα σώματα, την επίδραση της μουσικής στη δημιουργία ενός ηχητικού περιβάλλοντος που δεν καθοδηγεί απλώς, αλλά συνομιλεί με τη χορογραφία.

 

With his new work, Ion, Christos Papadopoulos submits a multisensory experiment, which does not exhaust itself in easy attention-seeking mechanics. The choreography aims to foreground the minimal, the ecstatic serenity, like that crack through which light enters before the splendour of the skies is revealed to us. Christos Papadopoulos focuses on the repetitiveness of kinetic motifs, on stage space clarity formed by lighting and action. The choreographer relies on the primal elements composing his work: rhythm, movement, place and time. Still, the way he weaves the acts allows us to gradually discover the interaction of movement with other elements, light showcasing the movement of the bodies and the effect of music on the sound environment, which does not merely guide but also converses with the choreography.

 

Σύλληψη & Χορογραφία / Concept & Choreography: Χρήστος Παπαδόπουλος / Christos Papadopoulos

Δραματουργία / Dramaturgy: Τάσος Κουκουτάς / Tassos Koukoutas

Μουσική / Music: Coti K

Φωτισμοί / Lighting design: Τάσος Παλαιορούτας / Tasos Palaioroutas

Κοστούμια / Costume design: Άγγελος Μέντης / Angelos Mentis

Σκηνικά / Set design: Ευαγγελία Θεριανού / Evangelia Therianou

Α΄ Βοηθός Χορογράφου / 1st Assistant Choreographer: Κατερίνα Σπυροπούλου / Katerina Spyropoulou

Β΄ Βοηθός Χορογράφου / 2nd Assistant Choreographer: Ιωάννα Αντώναρου / Ioanna Antonarou

Οργάνωση Παραγωγής / Production Coordination: Θεοδώρα Καπράλου / Theodora Kapralou

Χορεύουν / Dancers: Νάντη Γώγουλου, Νώντας Δαμόπουλος, Αμαλία Κοσμά, Χαρά Κότσαλη, Γεώργιος Κοτσιφάκης, Ευθύμης Μοσχόπουλος, Δήμητρα Μερτζάνη, Μαρία Μπρέγιαννη, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Αλέξης Τσιάμογλου / Maria Bregianni, Nontas Damopoulos, Nanti Gogoulou, Amalia Kosma, Hara Kotsali, Giorgos Kotsifakis, Dimitra Mertzani, Ethymis Moschopoulos, Ioanna Paraskevopoulou, Alexis Tsiamoglou

 

Παραγωγή / Produced by: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση / Onassis Cultural Centre Athens

Με την υποστήριξη / With the support of: Fondation d'entreprise Hermès, στο πλαίσιο του προγράμματος New Settings / Fondation d’entreprise Hermès within the framework of the New Settings programme

Συμπαραγωγή / Co-production: Théâtre de la Ville (Paris), Le Lieu unique, Scène nationale de Nantes (Nantes)

 

Σε συνεργασία / In collaboration with: Dublin Dance Festival (Ιρλανδία / Ireland)